Leonardo Azpeitian jaio zen 1903. urtean, eta Eliz-kaleko bizilaguna zen. Tapizatzailea lanbidez, matxinatuen tropak Azpeitian sartu aurretik Bizkaia aldera ihes egin zuen. Antza denez, Markinako frontean zelarik, oinez, mendian barrena, etxera itzultzea erabaki zuen, etxera bidean Mutrikuko baserri batean aterpea eman ziotelarik. Handik gutxira errekete talde bat aurkeztu zen baserri honetan, zeinak Leonardo fusilatzea erabaki zuen baserriaren lursailetan, baserriko nagusia Leonardo lurperatua izan zen zuloa zulatzera behartu zutelarik. 1970. urtean, Leonardoren semea eta lankide bat Mutrikura joan ziren Leonardoren gorpuzkiak eskuratu eta Azpeitian lurperatzeko(*).
Egoera gogorrak pasa zituzten, anaiak bi bandotan banatuta baitzeuden.
Aitak esaten zuen ordu jakin batean ateratzen zituztela presoak fusilatzeko, eta behin baino gehiagotan deitu ziotela berari, sufriarazteko.
Aitak kontatzen zuen beste azpeitiar bat ere berarekin zegoela, «Beltza» esaten ziotena, eta hura fusilatu egin zutela.
Taberna batera sartu eta batzuetan bidali egiten zuten eta alde egin behar.