ISABEL GOMEZ AZCUNE eta CARMEN AZPIAZU GOMEZ eta KONTXI AZPIAZU GOMEZ alabak
(Kontxi Azpiazu Gomezek utzitako argazkia).
Matxinatutako tropak Azpeitian sartu aurretik, Isabelek, bere bi alaba txikiekin batera, Azpeititik alde egin zuen, Aizarnazabalen babestu zelarik 15 egunez. Azpeitira itzuli zenean desterru agindua jaso zuen, bere gizona eta gainerako semeak herritik kanpo aurkitzen zirelako. Dena dela, familiar bati esker, Azpeitian geratu ahal izan ziren. Ondoren, matxinatutako soldaduen uniformeak jostera izan zen behartua(*).
Egoera gogorrak pasa zituzten, anaiak bi bandotan banatuta baitzeuden.
Aitak esaten zuen ordu jakin batean ateratzen zituztela presoak fusilatzeko, eta behin baino gehiagotan deitu ziotela berari, sufriarazteko.
Aitak kontatzen zuen beste azpeitiar bat ere berarekin zegoela, «Beltza» esaten ziotena, eta hura fusilatu egin zutela.
Taberna batera sartu eta batzuetan bidali egiten zuten eta alde egin behar.
